به گزارش روابط عمومی شرکت آترازیست آرای ؛به نقل از سایت دوشنبه دارویی ؛ مهندس محمود تبریزی، کارشناس صنعت دارو و معاونت بازرگانی شرکت با اشاره به شرایط فعلی بازار دارو در کشور، بحران دارو را فراتر از یک موضوع صرفاً اقتصادی دانست و گفت: «این روزها مسئله دارو در ایران دیگر فقط یک بحث تخصصی یا اقتصادی نیست؛ موضوعی است که بسیاری از خانوادهها آن را در زندگی روزمره لمس میکنند. از مادری که برای پیدا کردن داروی فرزندش چندین داروخانه را میگردد تا بیماری که ناچار است هزینه درمان خود را چند برابر گذشته بپردازد.
وی با تشریح ریشههای این وضعیت افزود: «پشت این شرایط، یک عامل مهم قرار دارد و آن تنگنای ارزی است. صنعت داروی ایران اگرچه در سالهای گذشته توانسته بخش زیادی از نیاز کشور را در داخل تولید کند، اما همچنان وابستگی قابلتوجهی به واردات مواد اولیه، تجهیزات و فناوری دارد. در چنین شرایطی، هر اختلال در تأمین ارز، مستقیماً روی تولید و توزیع دارو اثر میگذارد.»
تبریزی تأکید کرد مشکل فقط کمبود منابع ارزی نیست و توضیح داد: تأخیر در تخصیص ارز و همچنین فراهم نبودن نقدینگی لازم برای خرید ارز توسط شرکتهای تولیدکننده، به همان اندازه آسیبزا است. امروز بسیاری از شرکتهای دارویی ماهها منتظر دریافت ارز میمانند و چهبسا در زمان تخصیص، به دلیل کمبود نقدینگی قادر به استفاده مناسب از آن نیستند. در این فاصله، تولید کاهش پیدا میکند یا واردات برخی اقلام حیاتی متوقف میشود.
این کارشناس دارویی در ادامه به چالش چندنرخی بودن ارز اشاره کرد و گفت: چندنرخی بودن ارز فضایی ایجاد کرده که نه تولیدکننده میتواند برنامهریزی دقیق و بلندمدت داشته باشد و نه مصرفکننده احساس ثبات کند. نتیجه چنین وضعیتی، افزایش مداوم قیمت دارو و تشدید نگرانی بیماران است. در این میان، بیماران خاص و اقشار کمدرآمد بیش از دیگران آسیب میبینند؛ برای این گروه، دارو یک انتخاب نیست، یک ضرورت حیاتی است.
تبریزی راه برونرفت از این وضعیت را دور از دسترس ندانست و تصریح کرد: حل این بحران غیرممکن نیست. نخستین گام، ایجاد شفافیت و ثبات در نظام تخصیص ارز داروست. تولیدکننده باید بداند در چه زمان و با چه سازوکاری میتواند به منابع ارزی دسترسی پیدا کند. تصمیمهای مقطعی و تغییرات ناگهانی، فقط فضای صنعت دارو را بیثباتتر میکند.
وی با تأکید بر اهمیت کاهش وابستگی به واردات افزود: حمایت واقعی از تولید داخلی مواد اولیه دارویی، یک ضرورت راهبردی است. این کار یک پروژه کوتاهمدت نیست، اما میتواند در بلندمدت امنیت دارویی کشور را تقویت کند. از سوی دیگر، دولت و بیمهها باید بدهیهای خود به شرکتهای دارویی را سریعتر تسویه کنند؛ صنعتی که نقدینگی نداشته باشد، حتی با تخصیص ارز هم توان ادامه مسیر پایدار را از دست میدهد.
معاونت بازرگانی شرکت در پایان خاطرنشان کرد: بحران دارو در نهایت فقط یک مسئله اقتصادی نیست؛ آزمونی برای مدیریت، اولویتبندی و میزان توجه به سلامت عمومی است. جامعهای که مردم آن نگران دسترسی به دارو باشند، دیر یا زود هزینههای سنگینتری را در حوزه سلامت و حتی در عرصه اجتماعی و اقتصادی خواهد پرداخت.
بدون دیدگاه